Zmiana terminów przedawnienia roszczeń na gruncie prawa cywilnego i podatku dochodowego

Print Friendly

W dniu 9 lipca 2018 roku weszła w życie nowelizacja Kodeksu cywilnego zmieniająca przepisy w zakresie przedawnienia roszczeń.

Poniżej katalog najważniejszych zmian:

Rozwiązanie prawnePrzepis prawado 9 lipca 2018 rokuod 9 lipca 2018 roku
podstawowy okres
przedawnienia
nowe brzmienie art.118 K.c.10 lat6 lat
okres przedawnienia roszczeń  stwierdzonych prawomocnym orzeczeniemnowe brzmienie art.125 K.c.10 lat6 lat
dzień upływu terminu przedawnienia (dotyczy roszczeń,  których  okres przedawnienia jest dłuższy niż 2 lata)nowe brzmienie art.118 K.c.dzień po dniu wymagalności (zapłaty)ostatni dzień roku kalendarzowego
przedawnienie roszczeń przeciwko konsumentowinowy art. 117 & 2 oraz nowy art. 117 K.c.badane tylko po zgłoszeniu   zarzutu przedawnienia przez pozwanegobadane z urzędu przez sąd, wyjątkowo sąd może go nie uwzględnić (względy słuszności)
obowiązek wskazania daty wymagalności roszczenianowy art. 187 & 1 pkt.1 K.p.c.brak obowiązkuwierzyciel musi wskazać w pozwie, brak informacji to tzw. brak formalny

Bez zmian pozostał termin przedawnienia roszczeń o świadczenia okresowe oraz związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, które przedawniają się po upływie trzech lat.

Powstanie przychodu z tytułu przedawnionych zobowiązań

Przedawnienie lub umorzenie zobowiązań wiąże się z określonymi skutkami podatkowymi, które wynikają m.in. z art. 12 ust. 1 pkt 3 i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Na podstawie tego przepisu, przychodem podatkowym jest wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów). Wyjątek stanowią zarówno umorzone pożyczki z Funduszu Pracy jak i zobowiązania umorzone w wyniku przeprowadzonego postępowania ugodowego, restrukturyzacyjnego, upadłościowego itd.

Przedawnione lub umorzone zobowiązania stają się przychodem podlegającym opodatkowaniu w momencie przedawnienia ustalonym w oparciu o przepisy prawa cywilnego. Przepisy podatkowe nie określają wysokości tego rodzaju przychodów, ale ustawodawca posługuje się pojęciem „wartość zobowiązania”,  co prowadzi do wniosku, że chodzi o całą kwotę wynikającą z faktury. Zobowiązania nie dzieli się bowiem na kwotę netto i podatek VAT. Podatek VAT, pomimo że stanowi daninę publicznoprawną, jest w tym przypadku elementem zobowiązania.

W przypadku zapłaty przedawnionego zobowiązania przez dłużnika nie zwalnia go to z obowiązku ujęcia jego wartości jako przychodu podatkowego. Jednocześnie dłużnik nie będzie mógł zaliczyć do kosztów podatkowych zapłaconej kwoty. Nie można bowiem rozpoznawać dwukrotnie tego samego kosztu: raz w dacie wystawienia faktury albo ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury, a drugi raz z chwilą faktycznego uregulowania zobowiązania.

Pozycjonowanie i reklama w Google:

Pozycjonowanie stron widoczni

Masz pytania?

Napisz do Nas

Zadzwoń do Nas!

607 708 888